eksik kalan bazı şeyler için

Sessiz sessiz yaşamak derdindeyim...Her nerede olursam olayım,orada olmam haricindeki hiçbir sonut gösterge olmasın istiyorum benim o an orada olduğumu ispat edecek.Neden böyle bir istek duyduğumu hiç düşünmedim değil.Ama bir yere varamadım...Sonrada bir yere varmamın şart olmadığına kanaat getirdim.Zorlama suskunluk içine girip,temelinde daha büyük bir fırtına koparmaya niyetli insanlar tanıdım hayatımda.O sessizliği aramıyorum.Doğal,rahatsız etmeyen huzur dolu sessizliğin peşindeyim.Dört kişinin aynı oda içinde sırayla kalkıp,kendi zevkini yansıtan şarkının cd sini müzikçalara koyduğu,sırası gelmeyenin işine baktığı,şarkı için yorum yapmadığı,hiçbir şey için yorum yapmadığı bir 48 saat geçirmek istiyorum.
Bir ay sonra kardeşim evleniyor.Kalabalık aile eşrafı dünyanın dört bir yanından evimize gelecek.Böyle bir topluluğu,eğlenceyi,o mutlu anları yüksek bir yerden,hiç sesimi çıkarmadan ve konuşmadan üzerimde toplamı 20-30 gram gelen-her yerde arayıp zor bulduğum-giysilerimle,ayaklarım buzlu suyun içinde biraz acı kahvem ve her zaman sigaramla uzaktan takip edebilir miyim?Sanmıyorum.Kimse bu derece bir rahatlığa izin verecek sessizliği karşısındakine verecek kadar egodan sıyrılmış olamaz.Başta da ben...
Sevgi için de söylemek istediğim birşey var.İnsanın,tanrısal yetileri içinde barındırmadığını varsayabilmek için sevgi arayışını gözardı etmemiz gerekebilir.Aksi,varsayımı çürütebilir