Canım sıkılınca yazıyorum. Okuyunca yine sıkılıyorum.

Sıkıntıdan Televizyondaki boks maçlarını izliyorum. Gülümseyerek ringe çıkan adamlar, birbirini dövüyorlar. Her maç bittiğinde de, spiker, kazanan kişinin kimi hedef göstereceğini merak ediyor. 3. Maçın ardından korku bedenimi ele geçirdi, ya beni hedef göserirse diye. Az önceki Kazak boksör misal, Bora Şengül dese hedefim, meydan okuyorum dese ben ona.... Hayır, mecburen kabul edeceğim. Erkekliğime laf ettirecek de değilim. Ama dayak yemek de istemiyorum. Ya ben kendi halimde tv izleyen bir adamdım. Gün biterken neden bu adamdan dayak yeme riskinin gerilimini yaşıyorum? Allaım ya Bora derse...